Podstawowym celem kształcenia na studiach pierwszego stopnia na kierunku zdrowie publiczne jest wykształcenie specjalistów posiadających kompetencje niezbędne do kształtowania polityki zdrowotnej, planowania, wdrożenia, monitorowania oraz oceny skuteczności interwencji prozdrowotnych w zakresie wykonawczym, jak również posiadających podstawowe umiejętności związane z zarządzaniem zasobami niezbędnymi do realizacji polityki zdrowotnej państwa na różnych szczeblach organizacyjnych: instytucji samorządowych, rządowych, instytucji pozarządowych oraz organizacji udzielających świadczeń w zakresie zdrowia. Podstawowe umiejętności w zakresie zarządzania stanowią właściwy punkt wyjścia do ich podnoszenia.
Na bazie wiedzy kierunkowej student ma możliwość pozyskania zaawansowanej wiedzy i umiejętności w zakresie profilaktyki i prowadzenia badań klinicznych.
Absolwent powinien być przygotowywany do wypełniania swoich zadań niezależnie od zmieniających się warunków politycznych, ekonomicznych, ekologicznych, gospodarczych, prawnych lub technologicznych. Zatem celami ogólnymi kształcenia na pierwszym stopniu zdrowia publicznego jest przygotowanie studentów do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego poprzez:
1. Dostarczenie wiedzy pozwalającej uzyskać kwalifikacje umożliwiające zatrudnienie absolwenta w zakładach opieki zdrowotnej, oraz instytucjach zajmujących się szeroko rozumianą ochroną i promocją zdrowia.
2. Dostarczenie zaawansowanej wiedzy i kształtowanie umiejętności w zakresie: rozpoznawania biologicznych i środowiskowych uwarunkowań zdrowia człowieka, zbiorowości ludzi oraz wzajemnych między nimi relacji; rozpoznawania biologicznych, środowiskowych, demograficznych, społecznych i psychologicznych zagrożeń zdrowia zbiorowości ludzi; realizowania ustawowych kontroli i ocen stanu sanitarno-epidemiologicznego społeczeństwa i środowiska na szczeblu regionalnym; komunikowania wyników ocen stanu sanitarno-epidemiologicznego jednostkom nadrzędnym; gromadzenia danych o sytuacji zdrowotnej zbiorowości; realizowania programów dotyczących profilaktyki oraz opieki i rehabilitacji psychospołecznej; wdrażania i koordynowania programów oświaty zdrowotnej i promocji zdrowia; gromadzenia danych dotyczących ekonomiki i zarządzania ochroną zdrowia w środowisku lokalnym oraz korzystania z fachowego piśmiennictwa obcojęzycznego.
3. Kształtowanie umiejętności pozwalających uzyskać kompetencje do zajmowania wykonawczych stanowisk w zakładach opieki zdrowotnej, realizowania świadczeń zdrowotnych, pełnienia różnorodnych funkcji związanych z promocją i ochroną zdrowia w instytucjach państwowych, samorządowych, społecznych i prywatnych.
